Zaprogramowani. Prawda, fałsz i zmiana życia na lepsze

„Zapewne każdy z nas myśli o sobie, że ma bardzo dobre rozróżnienie prawdy i fałszu, że stoi twardo na ziemi i trzeźwe spojrzenie na życie. Czyż nie? Jeśli taka byłaby obiektywna rzeczywistość, to gdzie podzialiby się wszyscy głupi, naiwni i frajerzy, na których można ponarzekać lub z których można się pośmiać? Z tego wywodu logicznego wynika, że za każdym razem podział przebiegający na linii frontu: ja (albo my) i tamci inni, jest iluzją.

Jeśli ktoś ma prawdziwe życzenie poszukiwania prawdy, będzie chciał również wytropić wszelkie swoje iluzje. Jednakże okazuje się, że jest mało chętnych do takiego odkrywania prawdy, natomiast wielu zdecydowanych walczyć do ostatniej kropli krwi za swoje przekonania. Czym są zatem przekonania? To stworzone przez ludzi programy na potrzeby pewnych interesów. Odpowiednio często i odpowiednio szeroko powtarzane stają się naszą sztucznie ukształtowaną osobowością.

Duża ilość programów skutecznie przykrywa naszą prawdziwą naturę, a programy odciągające nas od poszukiwania prawdy poprzez własne doświadczanie, postrzeganie, uniemożliwiają samodzielne funkcjonowanie. Łączenie faktów, analiza, dedukcja stają się zredukowanymi funkcjami mózgu zaprzęgniętymi do wąskich dziedzin życia. Możemy być wyspecjalizowanym fachowcem w jakimś obszarze nauki, a zupełnie nie widzieć dużej skali istoty życia człowieka. Nie tylko nie widzieć ale też ignorować. Kim więc jesteśmy, skoro nie umiemy samodzielnie, bez wpływu cudzego oprogramowania funkcjonować?

Gdybyś był super inteligentny i chciał realizować swój potencjał twórczy, to czy nie stworzyłbyś maszyn, komputerów, które obdarzone byłyby częściową inteligencją, ale niezbyt wysoką, żeby nie przerosły twórców i zaprojektowałbyś do nich oprogramowanie, które służyłoby do realizowania wielu działań potrzebnych twórcy do rozwoju?

Przeczytaj też:
–Uważaj na fałszywą duchowość
–Ostateczna pułapka systemu Demiurga
–Szatan (zło) jest władcą świata i systemu
–Ostatnie duchowe zrozumienie (?)

Kim jesteśmy? W ilu procentach jesteśmy projektantami, a w ilu robotami?

Robot przyjmie informacje wybiórczo, tylko takie, które są w zgodzie z zaaplikowanymi programami. Wszystkie odbiegające od oprogramowania dane zignoruje i wyśmieje. Nie będzie miał możliwości zaobserwowania jakie ma oprogramowanie, ponieważ to wymaga perspektywy, którą dysponuje programista. Niestety robot ma przekonanie, że jest projektantem, że samodzielnie myśli, że program, który realizuje, to jego własny pomysł – wynik analizy i dedukcji. Każdy chce być projektantem, nikt nie chce być robotem w tej cywilizacji podziałów. Gdzie jest zatem człowiek? Istota ludzka, która nie jest ani projektantem tylko, ani robotem tylko, a jednocześnie zawiera w sobie i jedno i drugie?

Człowiek mający świadomość wyposażenia w zmysły, ciało i umysł doświadcza i sprawdza każdą teorię, tropi każdy program, przyjmuje informacje i przetwarza je. Ma świadomość wykraczającą poza rolę programisty i poza rolę robota. Może oglądać siebie jakby z zewnątrz, działającego w każdej z tych ról, i jednocześnie analizować, rozpoznawać, dedukować. Niech przykładem będzie historia z cytryną. Programista, który zarabia na lekach, zaprogramuje roboty, aby były przekonane, że cytryna zakwasza organizm, bo przecież ma smak kwaśny i potrzebne jest odkwaszenie organizmu lekami, na sprzedaży których zyska właśnie on – projektant rzeczywistości. Robot napotykając teorię, że cytryna alkalizuje organizm będzie walczył z całych swoich sił, aby udowodnić słuszność zaaplikowanego programu o kwasowości cytryny.

Co tymczasem zrobi człowiek? Człowiek zauważy i poczuje, że kiedy zwymiotuje po najedzeniu się cytryny to będzie ona słodka i wyciągnie wniosek, że cytryna alkalizuje pomimo kwaśnego smaku w ustach. Dla rozróżnienia po najedzeniu się słodkiego cukru i zwymiotowaniu, zauważy, że czuje kwas i wyciągnie wniosek, że cukier zakwasza organizm. Przykład może drastyczny – ale tylko dla robotów, którzy nie używają swoich zasobów (ciało, zmysły, umysł) z racji zaaplikowanego programu, że coś jest niestosowne, brzydkie czy nieeleganckie.”

Źródło: Ajna Centrum PL. Przeczytaj też:
–Jeśli świat to symulacja, to kto patrzy Twoimi oczami?
–Duchowość: dawne ludy przewidziały obecne czasy
–Mroczna duchowość: nie ma wyjścia z symulacji
–Czy wszechświat jest żywy i świadomy?
–Duchowość: wzrost świadomości już jest

❓ Czy niezależne media przetrwają? To już nie jest pytanie retoryczne

Jeśli czytasz moje teksty to wiesz, że to nie jest kontent do kawusi i do zapomnienia po trzech minutach. To jest rozbrajanie narracji, które miały nigdy nie zostać dotknięte, to jest grzebanie tam, gdzie inni odwracają wzrok, to jest składanie rzeczywistości z kawałków, które system wolałby trzymać osobno. Ja nie mam zaplecza, redakcji ani sponsorów, mam tylko Was i własny, lepszy lub gorszy talent pisarski.

Każda darowizna to realny głos za niezależnością, za tym, żeby ta przestrzeń myślenia nie została zalana reklamą, bełkotem nowomowy, albo po prostu głuchą ciszą. Jeśli to, co czytasz, pomaga Ci zobaczyć świat ostrzej, szerzej, bardziej po swojemu, to wsparcie mnie jest w gruncie rzeczy wsparciem tej części Ciebie, która nie chce być prowadzona na smyczy przez elity. Tu nie chodzi o mnie jako osobę, tylko o to, czy takie pisanie ma w ogóle prawo dalej istnieć. Jeśli czujesz rezonans, wiesz, co robić:

1️⃣ BLIK na numer telefonu: 886 489 463
2️⃣ Przelew tradycyjny: Nr konta: 84 1160 2202 0000 0006 1935 5350
Dla: Jarosław Kasperski, Tytuł: Darowizna

Dla wpłat z zagranicy:
BIC/SWIFT: BIGBPLPWXXX
IBAN: PL84116022020000000619355350

3️⃣ Przez BuyCoffe: [Kliknij tu]
4️⃣ Przez PayPal (wygodne z zagranicy): [Kliknij tu]

❤️ Dziękuję każdemu, kto pomaga utrzymać niezależne media przy życiu.