Dziwne mgły, nuklearny świt nad miastem: fotorelacja „Mgły końca świata”, tak to wyglądało o poranku, kiedy szedłem na dworzec i zobaczyłem przed sobą gęstą, nieprzeniknioną zasłonę, którą można byłoby dosłownie kroić nożem. Tyle że ta mgła miała w sobie coś nienaturalnego. Nie była to zwykła wilgoć unosząca się nad miastem, powietrze pachniało chemicznie, sztucznie, jakby ktoś napuścił do atmosfery syntetyczne opary, które nie mają nic wspólnego z jesiennym chłodem. Żadnej charakterystycznej „zgnilizny” późnej jesieni. Raczej zapach fabryki, laboratoriów, jakiś taki robotyczny. To wszystko wyglądało jak kadr z apokaliptycznego filmu. Półprzytomny (jak co rano) człowiek idzie przez miasto, a wokół niego…