Dużo mówi się ostatnio o ochronie zwierząt
Wieloletni lobbing organizacji pro-zwierzęcych zrobił swoje, i stajemy się coraz bardziej wyczuleni na krzywdę braci mniejszych. Ochrona słabszych istot, i ludzi i zwierząt, jest naszym obowiązkiem. Jednak jak zwykle w takich przypadkach mają miejsce ogromne wypaczenia i nieprawidłowości. Długo zastanawiałem się czy publikować ten artykuł. Przyzwyczajony jestem do pisania o prawdzie, która bywa rozczarowująca, która może boleć. Jednak chęć podzielenia się tym z Tobą przeważyła.
Powstało wiele organizacji pomagających zwierzętom, organizujących adopcje czy domy tymczasowe. Często są one prowadzone przez pasjonatów, którzy zajmują się tym od lat. Takie organizacje można a nawet trzeba wspierać. I nie mam tu na myśli tylko udostępniania ich apeli, ale także wsparcie finansowe. Jednak odkąd fundacje pro-zwierzęce dostają wsparcie od instytucji państwa od każdego przechowywanego psa, mają miejsce przerażające i bardzo smutne patologie.
Powstało bowiem mnóstwo pseudo-fundacji, które wręcz krwiożerczo żerują na ludzkim współczuciu i przy okazji na zrozpaczonych właścicielach zwierząt, które na przykład się zgubiły lub uciekły spłoszone petardami. Fundacje te są nastawione na czysty zysk, a właściciel zgubionego i odnalezionego przez taką fundację psa przechodzi istny horror. Te fundacje prowadzone są często przez żądnych zysku biznesmenów, a nierzadko przez mafiozów. Poniżej wymienię kilka sztuczek i tricków prawnych jakie stosują te pseudo-fundacje.
Praktyki pseudo-fundacji rzekomo chroniących praw zwierząt a tak naprawdę żądnych zysku:
- Pseudo-fundacje stosują różne tricki, by pozyskać dla siebie towar, czyli psy i koty. Bo one traktują to jak towar, z którego mają potem zysk. Np kradną psy sprzed sklepów, które właściciel przywiązał do drzewa, by coś kupić i zaraz potem wziąć psa z powrotem. Pseudo-fundacje płacą menelom lub dresiarzom by kradły te psy i im dostarczały. Później w rejestrze wpisują, że pies się zgubił lub został „porzucony” przez właściciela.
- Pseudo-fundacje dostają dofinansowanie za przechowywanie psa, a właściciel musi im płacić „znaleźne”. Robią więc właścicielowi wszelkie trudności. Przeciągają procedury jak najdłużej by mieć jak największe dofinansowanie. Często fundacje te, wobec opornych i stawiających się właścicieli stosują pogróżki i robią z nich publicznie okrutników;
- Częste są sytuacje, gdy taka pseudo-fundacja czepia się zwykłych, kochających psy ludzi że mają złe warunki. Po czym wchodzą razem z kimś przekupionym z lokalnego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami do domu. I w trybie administracyjnym odbierają psa.
- Równie częste jest bardzo prymitywne, ale jednocześnie bardzo skuteczne naciągactwo. Taka pseudo-fundacja bierze jakieś losowe zdjęcie skatowanego psa, np w 2011 roku w Grecji. Zamieszcza to foto na swoim profilu, ogłasza w szokującym tonie, że mają tego psa u siebie i uratowali go. Proszą potem o masowe udostępnianie tego zdjęcia i oczywiście proszą też o datki finansowe na jego „leczenie”. I to właśnie takie posty miewają czasem po kilkadziesiąt tysięcy udostępnień.
- Pseudo-fundacje nie inwestują w sterylizację i kastrację zwierząt, nie obchodzi ich propagowanie poprawiania warunków życia psów czy uświadamiania ludzi na wsiach. Robią tylko szum, często wręcz same rozmnażają psy i koty, by mieć jak największy zysk.
- Mój znajomy sam będący miłośnikiem ekologii i zwierząt, mówił mi, że „zwierzoluby” bywają sążniście popierdoleni. Wiadomo że w każdej ideologii, partii, organizacji czy inicjatywie są się fanatycy. Np właściciel zostawił latem na 10 minut psa przed sklepem, bo była kolejka. A ktoś zrobił z tego ogromną aferę, a z właściciela zrobił zwyrodnialca na cały internet.
Kochasz zwierzęta, ale nienawidzisz ludzi…?
To, co przedstawiłem w punkcie szóstym, to trochę szerszy temat.. Wielu wegetarian i tych skupionych na ratowaniu zwierząt np ze schronisk, to skryci mizantropi. Kochają oni zwierzęta, ale jednocześnie nienawidzą ludzi. Wypowiadają się o ludziach z nienawiścią, zajadliwością, niesłychaną pogardą. Bywa że popierają eugenikę i tym podobne pomysły. Sam znam na żywo taką osobę, która choć ma serce zimne jak lód – wiecznie wkleja na swojego facebooka apele o ratowanie zwierząt.
Ma to głębsze uzasadnienie. Zwierzaka (psa, kota) jest łatwo kochać, bo gdy on się do nas przywiąże, to kocha bezwarunkowo. Trudniej kochać, lubić czy choćby akceptować drugiego człowieka. Człowieka, który tak samo jak my, bywa sterowany przez ego, przez swój niepokorny umysł, człowieka który ma wady, swoje przyzwyczajenia, ograniczenia, lęki, traumy. Dużo łatwiej przejść na wegetarianizm i powklejać na profil apele o adopcje zwierząt ze schroniska, i jednocześnie nienawidzić całej ludzkości. To bardzo uspokaja ego i pierze sumienie.
Ratowanie zwierząt a zdrowy rozsądek
Widziałem kiedyś takiego chamskiego mema o treści: „zaufaj swojemu mózgowi, Twoje serce jest głupie jak chuj”. Jest w tym trochę racji, no nie powiem.. Żerowanie na naiwnej, głupiutkiej empatii jest dziś znakiem naszych czasów. Powinniśmy mieć zarówno empatie, jak i rozum. Powinniśmy wiedzieć, kiedy okazać serce, a kiedy użyć pięści czy wręcz miecza. Życie, świat czy tam ten enigmatyczny „Bóg – Architekt”, wymaga od nas ciągłego łączenia różnych przeciwieństw.
Empatia bez rozumu, czyli taki naiwny, głupiutki „poryw serca”, bo w telewizji „coś mówili”, jest jednym z problemów ludzkiej natury. Stajemy się bardziej empatyczni i cywilizowani, ale wciąż nie mamy dostatecznie rozwiniętego pierwiastka rozumu i pierwiastka siły. Często porywamy się „na hurra” na ratowanie dzieci z Syrii czy na pomaganie zwierzętom, nie mając wiedzy z dziedziny geopolityki czy nie wiedząc które fundacje są uczciwe, a które nie. I to wykorzystują cyniczni gracze geopolityczni realizujący wielomiliardowe interesy na wojnach, czy inne „wilki w owczych skórach”, takie jak omawiane w tym artykule.
Uczciwe fundacje cierpią na tym najbardziej i to one pilnie wymagają naszego wsparcia
Bardzo ważne jest to, by nie gniewać się na wszystkie fundacje i nie oskarżać wszystkich, że kradną ludziom psy i że w głowie mają tylko zysk. A wręcz przeciwnie. To te etyczne i uczciwe fundacje zaczynają cierpieć na tym okrutnym procederze. Chciałbym byś znał drugą stronę medalu, czyli wciąż funkcjonujące zezwolenie na złe traktowanie zwierząt. Jeszcze wiele zostało do zrobienia na tym polu. Wypaczenia i nieprawidłowości pojawiają się w każdym pozytywnym, zmieniającym świat ruchu obywatelskim.
Blog „Czarna lista organizacji prozwierzęcych” szeroko rozpisuje się na ten temat. Jeśli masz wątpliwości czy dana fundacja jest etyczna czy nie, skorzystaj z linków poniżej:
–Czarna lista organizacji prozwierzęcych na Facebooku
–Czarna lista organizacji zwierzęcych na BlogSpot (strona internetowa)
Dużym błędem byłoby postrzeganie całego ruchu prozwierzęcego przez pryzmat tych patologii. I dużym błędem byłoby zaprzestanie wspierania i dofinansowywania uczciwych fundacji.
Autor: Jarek Kefir
🍀 Chcę Cię serdecznie zaprosić do wsparcia Kefirowego miejsca dyskusji, świadomości i rozwoju. Twoje wsparcie jest kluczowe dla powstawania nowych, fascynujących artykułów. Twój wkład sprawi, że będę w stanie kontynuować moją pasję dzielenia się ciekawą wiedzą, i dostarczać wysokiej jakości treści. Nie mam dostępu do źródeł utrzymania, jakie mają oficjalne media propagandowe, dlatego Twoje wsparcie ma sens.
1️⃣ NR KONTA: 84 1160 2202 0000 0006 1935 5350
2️⃣ BUY COFFE: [Kliknij tutaj]
3️⃣ PAY PAL: [Kliknij tutaj]
Dodaj odpowiedź do Lucyfer Anuluj pisanie odpowiedzi