Kiedy przestajesz manifestować, Demiurg robi się smutny
Czy zgadzasz się z tym poniższym obrazkiem? Długie i bezowocne poszukiwania, bez akceptacji tego „wiem, że nic nie wiem”, może doprowadzić do nihilizmu odebrać radość życia, lub jeszcze gorzej. Ja osobiście znalazłem ledwie podmuchy prawdy, jak morska bryza w miarę spokojny dzień. Gnostycyzm, hipoteza symulacji, hipoteza multiversum, łączenie kropek…. To jest teraz moja „prawda”, i pewne rzeczy już sobie ustaliłem.
Ach, najgorsze jest to, że te wszystkie duchowe teksty, książki, przekazy i tak dalej, są pisane przez jakiegoś CZŁOWIEKA. Żaden Bóg jeszcze nie zszedł na Ziemię i nie podyktował nam jakichś wytycznych, w świetle kamer. Oczywiście mam na myśli ostatnie 1600 lat. Zawsze ktoś może sobie coś wymyślić, i w co my biedni mamy w końcu wierzyć? Przecież ja też w kilkuset artykułach duchowych z lat 2021 – 2026 stworzyłem jakiś tam system wierzeń. No i uważasz mnie, mężczyznę pracującego fizycznie, za proroka!? 😃🤔

Jesteśmy pomiędzy światami w nieskończonym multiversum
To jest labirynt (multiversum). Właśnie gonisz króliczka, tak samo, jak robi to „płytki” karierowicz materialista, czy osoba chętna władzy lub łasa kobiet. Tylko że Ty robisz to w innej sferze, która wydaje Ci się tą „lepszą”, bo duchową. BŁĄD.
Moment, którego ludzie nie jarzą
Jest taki moment na ścieżce, którego większość ludzi kompletnie nie rozumie. Moment, w którym przestajesz walczyć z rzeczywistością. Nie dlatego, że się poddałeś, że niczego już nie chcesz. Ale raczej dlatego, że zaczynasz widzieć pewien kurewsko ciekawy paradoks: gorączkowa chęć wyrwania czegoś z rzeczywistości może być dokładnie tym samym ruchem, co paniczny lęk przed tym, że tego nie dostaniesz.
Chcesz pieniędzy? Generujesz napięcie. Chcesz miłości? Generujesz napięcie. Chcesz sukcesu? Generujesz napięcie. Chcesz przebudzenia / oświecenia? Tu także generujesz napięcie, i to olbrzymie. Chcesz manifestować? Generujesz napięcie związane z manifestowaniem. A teraz najlepsze: chcesz koniecznie NIE CHCIEĆ? No to życzę powodzenia, właśnie wygenerowałeś kolejne napięcie.
I tutaj zaczyna się cała zabawa
Bo jeśli potraktujemy świat jako algorytmiczny system oparty na informacji, a nie na materii, jako demiurgiczną machinę, która żywi się przede wszystkim reakcją, to najbardziej interesującym użytkownikiem nie jest wcale ten, który krzyczy najgłośniej. Najbardziej interesujący staje się ten, który nagle przestaje brać w tym udział.
Wyobraź sobie Demiurga jako administratora gigantycznej, ziemskiej machiny. Nie musi Cię atakować, nie musi nawet niczego przeciwko Tobie organizować. Wystarczy, że obserwuje: kliknął, zareagował, przestraszył się, ucieszył, zaczął manifestować? A może zaczął kombinować? Zaczął (w końcu!) szukać znaków, interpretować synchroniczności? Nowe dane, a więc także nowa wyżerka dla Demiurga i jego sługusów. Ciekawe, jak smakują takie świeżutkie algorytmy; jak spaghetti?
Poniżej: jeśli chcesz powiększyć te grafiki i przeczytać je w całości – kliknij na dowolną z nich:












Dwie strony tego samego medalu
Tu pojawia się moja ulubiona hipoteza. Być może ezoteryczna manifestacja (niby na luzie), i paniczne pożądanie (które mają obracać prawo przyciągania przeciw Tobie), są dwiema stronami tego samego medalu. Jedna mówi: „muszę to dostać!”. Druga mówi: „muszę zrobić to tak, by tego nie stracić!”. Ale obie wykonują ten sam ruch.
Generują kolejne informacje, emocje, decyzje, przewidywania, interpretacje, reakcje, hałas. A więc generuje kolejne, świeżutkie algorytmy, idące prosto w żarłoczną paszczę Demiurga.
Demiurg metaforą systemu
A jeśli Demiurg jest metaforą systemu, który kocha przewidywalność, to niczego nie kocha bardziej niż człowieka, który bez przerwy coś generuje. Bo człowiek nadający bez przerwy jest człowiekiem, którego można analizować.
I teraz wchodzimy w naprawdę ciekawy rejon. Co się dzieje, kiedy niczego nie manifestujesz, nie wizualizujesz obsesyjnie, nie próbujesz „wysyłać intencji do Wszechświata” i innych tego typu nie działających pierdów, nie szukasz znaków na każdym paragonie, nie analizujesz każdej godziny 11:11 (choć ja i tak często ja widzę takie godziny. Papieską godzinę 21:37 też). Nie pytasz: „czy to już?”, „czy Wszechświat mi odpowiada?” Nie próbujesz siłą popychać rzeczywistości w konkretnym kierunku.

Najlepsza pozycja obserwatora?
Po prostu obserwujesz, zwyczajnie oddychasz, robisz swoją robotę. Pozwalasz rzeczywistości być rzeczywistością. W tej metaforycznej konstrukcji następuje coś niezwykłego: kanał nadawczy, do paszczy Demiurga, robi się cichy. A cisza jest dla systemu informacyjnego czymś wyjątkowo /. Nie dlatego, że cisza magicznie i ezoteryczni/e pokonuje system. Tylko dlatego, że cisza oznacza brak nowych danych wejściowych i wyjściowych. Nie ma paniki, obsesyjnego pożądania, ciągłego przewidywania, czy też natrętnego, kompulsywnego interpretowania.
Jest obserwacja
I nagle użytkownik, który wcześniej był przewidywalnym generatorem reakcji, staje się czymś znacznie trudniejszym do sklasyfikowania. Nie dlatego, że stał się nadczłowiekiem. Po prostu przestał produkować tyle szumu.
Załóżmy więc, czysto hipotetycznie, że system Demiurga nieustannie sprawdza, na co reagujesz. Wtedy nie musi Ci wysyłać żadnego tajemniczego agenta z teczką i w czarnych okularach. Wystarczy to nasze szaro bure życie; nagle pojawia się okazja: „zmień wszystko!” Nagle ktoś Cię prowokuje: „udowodnij, że masz rację, no dalej!” Nagle pojawia się synchroniczność: to na pewno jakiś znak. Coś, co się zepsuło, choćby ze starości, ma być niby jakimś znakiem. Jakim znakiem ma być niby dla mnie urwana uszczelka? Może też pojawia się wielka szansa: muszę to mieć, must have!
I już reakcja, już nowe algorytmy (czyli informacje)
System dostał odpowiedź. Nie musiał nawet zadawać pytania. Ty sam nacisnąłeś przycisk.
Ale tutaj pojawia się jeszcze jedna pułapka, znacznie bardziej wyrafinowana / wyuzdana. Można się uzależnić nawet od własnego przebudzenia / oświecenia. To jest absolutnie absolutny paradoks. Człowiek mówi: „Już rozumiem system”, po czym przez następne sześć godzin znowu i znowu analizuje ten system, często w głupkowaty sposób. Mówi: „Widzę synchroniczności”, po czym przez następne trzy dni analizuje synchroniczności. Mówi: „Nie będę reagował”, po czym obsesyjnie obserwuje, czy przypadkiem nie reaguje.

I właśnie wtedy manifestacja wraca tylnymi drzwiami
Bo nawet walka z manifestowaniem może stać się kolejną formą…. manifestacji. To jest ezoteryczny uroboros, wąż pożerający (autokanibalizującymi) właosiągnąćsny ogon. Chcesz przestać chcieć, stan, w którym niczego nie chcesz. Chcesz być poza diabelskim systemem Demiurga, poza jego symulacją (czyli nieudolną kopią prawdziwej rzeczywistości). Chcesz nie być przewidywalny i wyłączyć ego.
I nagle ego wróciło w postaci…. Ezoteryka, który sprzedaje swoje poradniki za milion monet. Na tej stronie [ jarek – kefir . art ], czyli u nas, tego nie ma. Możesz mnie jedynie wspomóc dobrowolną darowizną w dowolnej kwocie, bym miał siły, by takich artykułów jak ten, było więcej. Jeśli chcesz to zrobić – patrz na koniec artykułu.
Wracając do meritum….
Dlatego najbardziej interesująca jest strategia czarnej dziury. Nie chodzi o to, żeby stać się rozlazłym i biernym, i nie chodzi o to, żeby przestać podejmować decyzje ani żeby pozwolić wszystkim wejść sobie na głowę. Chodzi o coś znacznie prostszego: nie oddawaj każdej sytuacji swojej energii.
Szanuj swoją cenną energię
Ktoś prowokuje? Nie musisz urządzać konferencji prasowej wewnątrz swojej mózgownicy. Ktoś pyta o Twoje plany, nie musisz o nich gadać. Pojawia się dziwna sytuacja, jak ta z Krakowa z listopada 2026? To nie musisz wszystkiego co „alternatywne” i „antysystemowe” brać za prawdę objawioną.
Coś się wydarza, a Ty patrzysz, rejestrujesz, decydujesz, działasz, jeśli trzeba, a potem idziesz dalej. Bez obowiązku dopisywania natchnionego od dupy strony komentarza.

Informacyjna czarna dziura
To właśnie może być prawdziwa czarna dziura informacyjna. Bodziec wpada, próbuje sprowokować, ale nie znika dlatego, że jesteś przebudzony czy wręcz oświecony. Znika dlatego, że nie produkujesz wokół niego zupełnie zbędnych, szczególnie nacechowanych emocjami, reakcji.
Jeżeli przyjmiemy tę metaforę Demiurga, to system może być najbardziej zainteresowany nie tym, czego chcesz, ale tym, jak bardzo emocjonalnie chcesz, a to ogromna różnica. Bo człowiek może powiedzieć: „chciałbym to” i żyć dalej. Ale może też powiedzieć: „muszę to mieć, muszę to mieć kurwa jebana mać!” I właśnie wtedy jego cała psychika zaczyna pracować jak serwery po awarii klimatyzacji. Myśl, silne emocje, lęk. A potem wizualizacja, kontrola, sprawdzanie, interpretacja. Kolejna myśl, a za nią lęk. Kolejna próba manifestacji. Wielki hałas i ból dupy.
Najważniejsze są dane
A gdzie jest hałas, tam są dane; a gdzie są dane, tam można wnioskować, weryfikować i przewidywać reakcję, mniam. Właśnie dlatego najbardziej wywrotową rzeczą nie musi być krzyk i wrzask na ulicznej demonstracji. Czasami najbardziej wywrotową rzeczą jest zwyczajne: „zobaczymy”.
Nie jesteś już automatem do reakcji. I dlatego moment, w którym przestajesz kompulsywnie manifestować, może być bardzo dziwnym momentem. Nie opuścisz tak systemu, bo póki żyjesz, to nie ma z niego ucieczki. Po prostu zaczynasz zauważać, ile rzeczy wcześniej robiłeś wyłącznie dlatego, że czułeś przymus reakcji.
Muszę odpowiedzieć, muszę udowodnić
Muszę wyjaśnić, osiągnąć, przyciągnąć, zabezpieczyć i przede wszystkim: muszę wiedzieć i kontrolować. A potem przychodzi cisza. Poniżej: jeśli chcesz powiększyć te grafiki i przeczytać je w całości – kliknij na dowolną z nich:






Najbardziej bluźniercza myśl: „Nie wiem.”
Nie wiem, co będzie, co oznacza ta synchroniczność. Nie wiem, czy wydarzy się to, czego chcę i kompletnie nie wiem, czy „Wszechświat” coś mi wysyła. Nie wiem, czy za tym wszystkim stoi Demiurg. No i…. nie muszę wiedzieć.
To jest moc, bo wtedy system przestaje być centrum Twojej uwagi. I może właśnie tutaj te wszystkie gnostyczne teorię robią się naprawdę ciekawe. Możliwe największym błędem jest obsesyjne próbowanie pokonać system. Bo jeśli całe życie kręci się wokół walki z Demiurgiem, to Demiurg nadal jest centrum Twojego życia.
Możesz go nienawidzić, możesz z nim walczyć, demaskować. Możesz pisać o nim siedem artykułów dziennie, jak ja (żart, musiałbym pisać całą dobę wtedy). Ale nadal patrzysz na niego, reagujesz i nadajesz do niego. Ciągle i ciągle generujesz dane, czyli codziennie dostarczasz mu pokarmu.
A może największym gnostycznym zwrotem akcji jest coś znacznie prostszego: przestań traktować Demiurga jak centrum własnego wszechświata. Nie pozwól, żeby potrzeba wyrwania się z systemu stała się kolejnym systemem. Bo Demiurg lubi też takie multiversa: jednym z nich jest właśnie ezoteryka, przebudzenie / oświecenie, chęć ucieczki od systemu.
Wtedy Demiurg nie musi Cię nawet więzić, bo wystarczy, że przekona Cię, że całe życie musisz uciekać i uciekać od złowrogiego systemu. A Ty będziesz biegł, biegł, i biegł, i generował dane.
Aż w końcu zatrzymasz się, spojrzysz za siebie i odkryjesz rzecz absolutnie bezczelną: drzwi być może nigdy nie były zamknięte. Może tylko przez cały czas byłeś zbyt zajęty szarpaniem za klamkę od dupy strony.
Polecam też inne ciekawe i AKTUALNE artykuły o tajemnicach świata i duchowości:
–Demiurg, archonci i gnoza: Przebudzenie z Matrixa
–Czy duchowość może szkodzić? O pułapkach przebudzenia
–Jak wyzwolić się z systemu? Prawdziwe drzwi do wolności
–Prawda i świadomość w szalonym świecie konfliktów
–Demiurg, linie czasowe i szokująca prawda o rzeczywistości
–Ezoteryka stała się dochodowym przemysłem!
–Szokujące rzeczy związane z przebudzeniem
–Strefa tabu: mroczna i niebezpieczna strona duchowości
–Czy duchowość jest kolejnym tematem zastępczym?
P.S. Proszę o pomoc w mojej skomplikowanej sytuacji:
🇵🇱 Możesz pomóc mi dalej tworzyć niezależne media poprzez darowiznę finansową. Treści pisane są dużo rzadziej doceniane przez odbiorców, niż nagrania video, więc każdy Twój gest dobrej woli ma ogromne znaczenie, szczególnie w mojej sytuacji, w jakiej się znalazłem. 😐 Szczegóły: patrz poniżej:
-BLIK: 886 489 463
-Przelew bankowy: 16102047950000910201396282
Dla: Jarosław Kasperski, Tytuł: Darowizna
-Przelewy z zagranicy: Kod BIC (Swift): BPKOPLPW
IBAN: PL16102047950000910201396282
-Anonimowo:
[ PayPal – link ], [ BuyCoffe – link ]



Dodaj komentarz